به خودم شک کرده ام...به این زندگی...به این مردم...به همه شک کرده ام...من حتی به خودم هم شک دارم...

سنگینی بغضی را در گلویم حس میکنم که آزاد کردنش از اختیارم خارج است انگار...کاش این بغض باران میشد و می بارید...آرام می شدم...!

خدای من...!به قانون عمل و عکس العملت شک دارم...!

میگویند دنیا دار مکافات است.یعنی همان قانون عمل و عکس العمل!

یعنی هر عمل و اندیشه و قضاوت و داوری چه به حق باشد چه نا حق در جهان لایتناهی به جریان می افتد و بنا بر کیفیت امواج ایجاد شده بازتاب آن به خود شما باز میگردد.

خدای من...!

به من وعده داده اند که اگر می خواهید پاداش خوبی بگیرید و کارتان آسان شود،کافی است دلی مملو از عشق و محبت و ایثار و مهر به اطرافیان داشته باشید تا بازتاب آن زندگی شما را غرق شادی و نشاط کند...

من این دل را دارم...اما آن زندگی را نه!

خدای من...!

اگر کاری کردم، به خاطر نفس آن بود،نه به خاطر اینکه مدح و ثنایم را بگویند.

خدای من...!

تظاهر به انساندوستی در میان اطرافیانم،حالم را از شبه راهنمایانت و پیروانشان و قانون عمل و عکس العملت و...جهانت...بهم میزند...

خدای من...!

باید منتظر یک معجزه بود ...شاید ...