ثانیه ها خمیازه می کشند
لحظه ها کــِــش می آیند
مثل گربه ی ِ همسایه ...
سلام می کنم
به تبسم ِ خیالی ِ چشم ها
سرم گیج می رود
اتگار که بارور می شوم
با بذر نیلوفر
گــُـل می دهم ...
تاب ندارم
دستهایم خالیست
ساقه ام می خشکد
پَر پَر می شوم ...
باد داد می کشد
حسرت می فروشد ...
تو
حُرمت ِ نگاه را
که نگاه می داری ُ
می مانی
من از نمناکی ریشه های عشق
رُسوا می شوم ...
چشم که هم می گذارم ُ
آفتاب که خوابش می برد از درد
می روی ُ
عصیان می کنند
شاخه های خاکستری
در دود ...
و ابدی می شوند
قاصدک های ِ بی بال ِ بی قصه ...
*
تو
دختر بارانی
خنده ی اشک قصه
خسته ی سرما
شاهزاده ی شعر ها
سلطان
چکاوک تابستان
اصالت مُرداد
چکاوک ِ آزاد
گل ِ باران
شاعر تابستان
لاله ی واژگون
محزون
محزون
محزون ...
*
: من هنوز به معجزه ی منو تو ایمان دارم ...!
:: اون معجزه با گوساله ی سامری تاخت زده شد !!
( به گـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ
ـ ـ ـ ــ ـ ــ ــا رفت !!! )
*
: همیشه این اتفاق ها هستن که باعث می شن حضورمونو درک کنیم ...
:: یعنی زنده بودنمونو نه ؟!!
پس دوباره یه بهانه واسه وابستگی به یه ناجی ...
که شاید هم غرق کنه ما رو ...
: نه ٬ ناجی خود ما هستیم ... پی ِ کس ِ دیگه نباش ...
به اعتماد ناجی نپَر توو آب ...
:: من می پَرم ٬ یا شنا یاد میگیرم یا غرق می شم ٬
قبل اینکه دست ناجی به دستم برسه !
: من نمی پَرم ٬ چون می دونم فرو می رم .
کنار ِ ساحل می شینم ُ تماشا می کنم !
:: پس ریسک نکردی هیچ وقت که اتفاقی نیافتاده برات !
ترس و آرزوی ِ داشتن !!
: از دید ِ تو ممکنه یه آرزو باشه ... اما من بهش می گم توهم ...
چون ناجی در کار نیست !
:: هی توهم !
اگه به توهماتت فکر کنی ُ
بعد بهشون عادت کنی ُ
بعد با عادت هات زندگی کنی
هیچی جوری نمی شه که خواستی دختر جون !!
: توهمات ِ من ٬ همیشه هستن .
اما من فکر نمی کنم ...
عادت نمی کنم ...
زندگی هم نمی کنم ...
:: باشه ... خیلی خُب !!
زندگی همینشم کار ِ هر کسی نیست ...
راستی ٬ تو منتظر ِ تحولی ؟!!
:: نه ٬ من منتظر ِ یه هیچ ِ بزرگم که پشتش هیچی نیست ...
*
تُهی کن جام را
همدرد
همین خونآبه ی لذت
حدیث ِ عشق و باران بود ...
برو بالا !
بگو ساقـــــــی
مــِــی ات باقــــــی !
که چون صید قزل آلا
میان ِ خشم ِ دریا بود ...
تو
ماهیگیری ُ
من
آن پری ِ کوچک ِ غمگین
بیا
با طعمه ای کوچک
هوس های ِ مرا تــَـــــــر کن ...
بپیچان تاب ِ گیسو را
به دور ِ سینه ها
لرزان
بـکِش از شوق دستت را
میان ِ مرزهایِ آن ...
پــَــری گونه است
لذت ها
میان ِ بــِـــستر ِ باران
بیا
صیاد ِ دردم باش
شبانگاهان ...
شبانگاهان ...
*
معشوق ِ شعر های ما
همین نزدیکیست
اَمــــّـــا
دست نیافتنیست !